روزنامه «صدای ایران»؛ شماره ۱۱۸| غده سرطانی «عادی» نمی‌شود

صد و هجدهمین شماره روزنامه اینترنتی «صدای ایران» رسانه KHAMENEI.IR با عنوان «غده سرطانی «عادی نمی شود» منتشر شد.

نسخه PDF را از اینجا دریافت کنید

سرمقاله:

عادی سازی فقط بازگشایی سفارت و پروازهای مستقیم و چند دست دادن و امضای دیپلماتیک نیست. عادی سازی شاید آخرین گام در روند اشغال یک کشور باشد. زمانی که پرونده جنایت اسرائیل در حافظه جهانیان محو شد و رنج مردم فلسطین به حاشیه رانده شد، اشغال کامل خواهد شد. و زمانی که رنج فراموش شود، طرح اشغال کامل می شود. این معنای واقعی عادی سازی است. نه امضای روی کاغذ، بلکه دستکاری در وجدان عمومی ملت های منطقه.

قبل از 16 مهر، منطقه به این سمت می رفت. پیمان ابراهیم با امارات و بحرین آغاز شد و مراکش و سودان نیز به این راه پیوستند. بسته ای از همکاری های اقتصادی و امنیتی که قرار بود اسرائیل را به “واقعیت روزمره” کشورهای عربی تبدیل کند. آخرین تکه پازل که روابط ریاض و تل آویو بود در حال قرار گرفتن بود که اتفاقی افتاد.

طوفان الاقصی این خط را شکست. پروژه اصلی «فراموشی فلسطین» از بین رفت. فلسطین به سرلوحه برنامه های ملل جهان بازگشته است.

از آن زمان، خیابان‌های جهان غرب به صحنه یادآوری مصائب فلسطین و ظلم و ستم اسرائیل تبدیل شده است. از لندن تا سیدنی، صدها تجمع و راهپیمایی متوالی از اعتراضی احساسی و سطحی به جنبشی آگاهانه و پایدار تبدیل شد.

در لندن، نیویورک و پاریس، مردم با پرچم ها و ماسک های فلسطینی به خیابان ها آمدند تا نشان دهند افکار عمومی دیگر حاضر نیستند رنج مردم غزه را عادی ببینند.

با حرکت خیابان ها، موج به رسمیت شناختن دولت فلسطین پس از طوفان الاقصی نیز شتاب گرفت: سال 2024 با اسپانیا، ایرلند و نروژ آغاز شد و در سال 2025، کشورهای بیشتری به آن پیوستند.

اوج این روند زمانی بود که لندن، اتاوا و کانبرا در سپتامبر اعلام کردند که دولت فلسطین را به رسمیت می شناسند. اقدامی آشکار برای تحت فشار قرار دادن تل آویو و کنار کشیدن خود از فشار افکار عمومی.

امروزه بیش از 140 کشور فلسطین را به عنوان یک کشور رسمی به رسمیت شناخته اند. این بدان معناست که عادی سازی اسرائیل، حتی در سطح دولت های غیر منطقه ای، دیگر یک خیابان یک طرفه نیست.

علاوه بر اینها، در نوامبر 2024، دادگاه کیفری بین‌المللی کیفرخواستی برای نتانیاهو و گالانت صادر کرد. تصمیمی که هزینه سیاسی عکس های دست دادن رایگان گذشته را افزایش داد و هر پروژه صلح دروغین را رسوا کرد.

در خود میدان، آنچه تل آویو آن را شرط صلح می نامد، یعنی خلع سلاح کامل غزه و حماس، اتفاق نیفتاد. حتی تحلیلگران نزدیک به رژیم نوشتند که هیچ کس نمی تواند حماس را خلع سلاح کند.

ماجرای غزه در کنار جنایات رسمی و آشکار صهیونیست‌ها در لبنان، سوریه، ایران و قطر نشان می‌دهد که اسرائیل دیگر نمی‌تواند در نقش «عنصر عادی» ظاهر شود و هر چه زمان می‌گذرد این حقیقت برای ملت‌های منطقه آشکارتر می‌شود، همانطور که امام فرمودند.

این غده سرطانی در گوشه ای از کشورهای اسلامی است و این گونه نیست که محدود به همان «قدس» باشد.

انتهای پیام/